Psychologische afweermechanismen zijn automatische mentale processen. Zij worden op een ongecontroleerde en onbewuste manier geactiveerd om ons te beschermen tegen negatieve emoties en gedachten, die, als zij tot bewustzijn zouden komen, angst, groot lijden en zelfs psychische instorting zouden veroorzaken.

Op ons YouTube kanaal, Lola Cieza, klinisch psycholoog en coach, bespreekt psychologische afweermechanismen. In haar video, richt Lola zich op de 6 meest voorkomende afweermechanismen.

1
Psychologische afweermechanismen

1° Ontkenning

Ontkenning is weigeren te aanvaarden wat er gebeurt. Het is alsof het aanvaarden het lijden echt maakt. Het wordt vaak gebruikt wanneer de persoon weigert de realiteit te erkennen van een traumatische gebeurtenis of een gebeurtenis die veel leed heeft veroorzaakt. Ontkenning kan de persoon soms helpen om een tijdje met zijn of haar emoties om te gaan. Maar als het massief of te rigide is, kan het destructiefworden.

Bij alcoholisme bijvoorbeeld, gebruikt de persoon dit ontkenningsmechanisme om de realiteit van zijn verslaving niet onder ogen te hoeven zien. Dit zal hen in staat stellen een goed zelfbeeld te behouden.

Een ander voorbeeld: een vrouw geeft niet toe dat haar man gewelddadig tegen haar is om een goed imago van haar man, het echtpaar of haarzelf in stand te houden. Vaak is het afweermechanisme van ontkenning een familie-erfenis. In gezinnen waar sprake is van mishandeling of misbruik bijvoorbeeld.

2° De repressie

In het geval van verdringing worden gedachten, situaties of gebeurtenissen uit het bewustzijn gewist. Dit kan zich manifesteren als een afwezigheid van herinneringen.

Het is bijvoorbeeld mogelijk dat men zich een deel van de kindertijd of de adolescentie niet meer herinnert. Omdat de persoon in de steek gelaten, mishandeld of misbruikt werd of leed onder de scheiding van zijn ouders.

Onderdrukking kost veel psychische energie. Op lange termijn kan dit leiden tot veel vermoeidheid, angst, verarming van de persoonlijkheid of terugtrekking.

3° Intellectualisering

Hier erkent de persoon intellectueel het bestaan van een traumatische of pijnlijke gebeurtenis, zonder deze emotioneel te herkennen. Wat gebeurd is wordt erkend, maar de emoties worden geremd. Om niet te hoeven omgaan met de emoties die de gebeurtenis in kwestie heeft uitgelokt, begint de persoon na te denken, pragmatisch te zijn.

In het geval van een plotselinge scheiding, kan de eerste reactie van de verlaten persoon zijn:"Ok, velen zijn in mijn geval. Ik moet een plek vinden om te wonen, de notaris bellen en het onze bankier vertellen". De schok van de aankondiging is zo sterk dat de persoon niet in staat is om direct met zijn emoties om te gaan. Zij zullen daarom hun gedachten bezighouden met logistiek om het emotionele ongemak of lijden dat deze aankondiging bij hen teweegbrengt, te vermijden.

Een ander voorbeeld: een patiënt verneemt dat hij kanker heeft. Hij zal zich concentreren op alle medische informatie, alle technische details, om de emoties die met deze diagnose gepaard gaan niet te voelen.

4° Rationalisatie

Met rationalisatie zal de persoon een logische rechtvaardiging construeren om zijn of haar angst te verminderen ten overstaan van een stressvolle situatie die negatieve emoties uitlokt.

Iemand die de promotie die hij wilde niet kreeg, zal denken"het was het niet waard, het waren te veel uren werk, te veel verantwoordelijkheid".

Rationalisatie stelt je ook in staat verzachtende omstandigheden te vinden voor je eigen fouten of gedrag."Als ik boos werd, is het zijn schuld". Het doel is om zijn schuld of mate van verantwoordelijkheid te verminderen.

5° De projectie

Projectie is het toeschrijven aan iemand van emoties die we zelf voelen.

Laten we ons voorstellen dat een vrouw in de spiegel kijkt en denkt dat ze niet mooi is. Als haar partner naar haar kijkt, denkt ze dat hij hetzelfde tegen zichzelf zegt. Als gevolg daarvan, kan ze hem aanvallen of verdrietig zijn. In werkelijkheid weet zij niet wat de andere persoon in deze situatie denkt, maar omdat zij zich niet goed voelt, zal zij haar onzekerheid, haar gebrek aan zelfvertrouwen op de andere persoon projecteren.

6° De verplaatsing

Verplaatsing is het overbrengen van een emotie die je voelt voor één persoon naar iets anders dat niet die persoon is. Het kan iemand anders zijn, een dier of een voorwerp. Het gaat er hier om zich emotioneel te ontladen aan een onderwerp dat toegankelijker, minder bedreigend of sociaal aanvaardbaarder is dan de betrokken basispersoon.

Een moeder die een stressvolle baan heeft, met veel druk, zal mogelijk intoleranter en opvliegender zijn tegenover haar kinderen. Een leerling die een probleem met zijn leraar heeft, verscheurt zijn klassenbriefjes. Of een persoon die net gedumpt is zal al zijn liefde op zijn hond overbrengen

Hoe gaan we verder?

Deze psychologische verdedigingsmechanismen zijn er om ons te helpen. Om ons te verdedigen. Als een kruk waar we op kunnen leunen als we moeite hebben met lopen. Het probleem met een kruk is dat wanneer het ons lukt op eigen kracht te lopen, deze kruk een bal en ketting kan worden die we moeten blijven dragen.

Als je gedragingen of situaties hebt die je niet begrijpt, is het misschien zo dat deze verdedigingsmechanismen te rigide zijn geworden, te massaal en destructief. Aarzel niet om er met een professional over te praten tijdens een consultatie.

Websie zal u helpen de juiste psycholoog voor u te vinden.

Laat een reactie achter

Uw e-mailadres zal niet worden gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *.